Bardzo często miód stosowany jest w stanach przeziębieniowych, kiedy proces chorobowy nie jest jeszcze rozwinięty. Wówczas wzmaga on odporność organizmu, co chroni drogi oddechowe przed rozwojem zakażenia. W trakcie leczenia ustępują stopniowo objawy towarzyszące początkowej fazie przeziębienia, takie jak kaszel, chrypka, drapanie i ból gardła, dreszcze oraz podwyższona temperatura ciała.

Miód stosowany jest z powodzeniem w ostrych i przewlekłych stanach zapalnych gardła, schorzeniach zapalnych nosogardzieli, a także ostrych i przewlekłych zapaleniach migdałków podniebiennych (anginach). Dobre wyniki uzyskuje się również w postępującym zaniku śluzówki górnych dróg oddechowych, w nieżycie tylnej ściany gardła i więzadeł głosowych oraz chrypce. Leczenie za pomocą miodu prowadzi do stopniowego ustępowania suchości w gardle, właściwego nawilżenia błon śluzowych, a także zanikania ropnej wydzieliny.

Z dobrym skutkiem miód wykorzystywany jest w katarze, a mianowicie w ostrych i przewlekłych zapaleniach błony śluzowej nosa, łącznie z towarzyszącymi im stanami ropnymi. Przyjmowanie miodu pozwala w krótkim czasie na przywrócenie drożności dróg oddechowych i prawidłowego oddychania przez nos oraz na odnowę jego błony śluzowej.

Zadowalające efekty uzyskuje się także w ostrym i przewlekłym zapaleniu zatok przynosowych, zakażeniu zatok czołowych oraz ostrym i przewlekłym zapaleniu krtani i tchawicy. W trakcie terapii miodem obserwuje się ustępowanie kaszlu, bólu gardła i głowy, normalizację temperatury ciała oraz poprawę ogólnego samopoczucia.

Należy zaznaczyć, że w przypadku trudnych do wyleczenia schorzeń czy istnienia przeciwwskazań do leczenia antybiotykami zastosowanie miodu pozwala często na uzyskanie pozytywnego efektu. Poza tym w uporczywym, trudnym do zwalczenia kaszlu miód jest często środkiem niezastąpionym. Właściwości przeciwalergiczne miodu wykorzystuje się między innymi do leczenia pyłkowicy i astmy oskrzelowej atopowej.

Ze względu na właściwości upłynniające wydzielinę oskrzelową i wykrztuśne miód stosowany jest w wielu schorzeniach dolnych dróg oddechowych. Przede wszystkim należy tutaj wymienić ostre i przewlekłe zapalenie oskrzeli oraz lekkie postacie rozstrzenia oskrzeli. Wspomagająco wykorzystywany jest w przypadku zapalenia płuc i pylicy płuc. W trakcie kuracji obserwuje się ustępowanie kaszlu, łatwiejsze odkrztuszanie wydzieliny, ułatwienie oddychania oraz poprawę obrazu krwi i przyrost masy ciała.

W przypadku przewlekłego zapalenia oskrzeli dużą skutecznością odznacza się kompleksowe leczenie miodem. Miód podawany równocześnie doustnie, w postaci inhalacji i za pomocą jonoforezy przez okres 3 miesięcy, znacznie polepszył stan zdrowia u 53% chorych, w porównaniu do 38% pacjentów leczonych tradycyjnie.

Miód wykazuje także pewne nieswoiste działanie w gruźlicy płuc. Stosuje się go wówczas łącznie z podstawową terapią leczniczą, w celu ogólnie wzmacniającym i podwyższającym odporność organizmu na zakażenia. Podawanie miodu dzieciom chorym na odrę i świnkę znacznie łagodzi przebieg tych chorób zakaźnych. U dzieci chorych na krztusiec eliminuje odruch wymiotny, a także łagodzi kaszel i polepsza proces oddychania. Poza tym miód działa pomocniczo w grypie, przyczyniając się do łagodzenia jej objawów początkowych, takich jak ból gardła, suchy kaszel, podwyższona temperatura ciała i stan zapalny błon śluzowych nosa.